TERAPIA RUCHEM

RUCH ROZWIJAJĄCY wg metody WERONIKI SHERBORNE


Udział w zajęciach prowadzonych Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne ma na celu przede wszystkim wyrównanie psychomotorycznych deficytów rozwojowych.

Ze względu na specyficzne formy ćwiczeń oparte na współpracy dziecka z opiekunem metoda wspomaga rozwój wszystkich sfer: poznawczej, emocjonalnej, społecznej i fizycznej.

W metodzie Weroniki Sherborne wyróżnia się kilka kategorii ruchu:

  1. ruch prowadzący do poznania własnego ciała
  2. ruch kształtujący związek jednostki z otoczeniem fizycznym
  3. ruch wiodący do wytworzenia się związku z drugim człowiekiem
  4. ruch prowadzący do współdziałania w grupie
  5. ruch kreatywny

Zajęcia z zakresu Weroniki Sherborne przeznaczone są dla dzieci z różnymi zaburzeniami rozwoju i różnorodnymi potrzebami edukacyjnymi tj:

  1. dzieci upośledzonych umysłowo
  2. dzieci autystycznych
  3. dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym
  4. dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi i zaburzeniami zachowania

Wszystkie zajęcia prowadzone Metodą Ruchu Rozwijającego zawierają element relaksu i ich zadaniem jest wykształcenie umiejętności osiągania stanu odprężenia.

Parę słów o Integracji Sensorycznej, czyli, w jaki sposób ruch wspomaga rozwój dzieci
z zaburzeniami o charakterze SI

Dr Ayres (twórczyni metody SI) definiuje integrację sensoryczną jako proces, w którym następuje organizacja dostarczanych do naszego organizmu wrażeń, tak by mogły być wykorzystane w celowym,
zakończonym sukcesem działaniu.

W każdej chwili nasz mózg bombardowany jest niezliczoną ilością bodźców płynących
z oczu, uszu, nosa, skóry, mięśni, ścięgien i stawów, a także ze zmysłu przedsionkowego czujnika siły grawitacji znajdującego się w błędniku, który rejestruje wrażenie ruchu naszego ciała.
Mózg musi sobie poradzić z napływającymi informacjami – przyjąć je, przetworzyć
i odpowiednio zareagować. Jeśli nie potrafi odebrać sygnału z któregoś ze zmysłów albo go źle zinterpretuje
– nie potrafimy właściwie zadziałać w określonej sytuacji.

Metoda integracji sensorycznej to, najogólniej mówiąc, system ćwiczeń, które mają nauczyć mózg właściwego reagowania na bodźce zewnętrzne.


 

 

 

Metoda przeznaczona jest głównie dla dzieci
z   trudnościami w uczeniu się (trudności wynikające z dysleksji, dysortografii itp.), dzieci autystycznych, z mózgowym porażeniem dziecięcym, zespołem Downa, nadpobudliwych psychoruchowo, niesłyszących, niewidomych.

Terapia trwa przeciętnie 1 – 2 lat. Określana jest jako terapia naukowej zabawy. Dziecko wykonuje ćwiczenia i zabawy ruchowe, które poprawiają jakość odbierania, przesyłania i organizowania bodźców, czyli ogólnie jakość funkcjonowania systemów sensorycznych. Poprawia się też  obustronna koordynacja motoryczna, orientacja w schemacie ciała i przestrzeni, koordynacja rąk, planowanie motoryczne, pamięć, uwaga.

Podczas sesji terapeutycznej wykorzystywany jest specjalistyczny sprzęt. Są to m.in.: piłki rehabilitacyjne Bobathów, deskorolki, topki, równoważnie, sprzęt podwieszany – wałek, hamak, huśtawka tarczowa, platforma terapeutyczna, a także drobny sprzęt rehabilitacyjny typu: piłki, wibratory, szczotki, obciążniki, rozmaite faktury materiałów.